Zamanın birinde bir oduncu ormanda odun keserken çalı arasında bir yılan görür elindeki baltayı kaldırıp yılanın başına vurmak üzereyken yılanla bir anda göz göze gelmiş yılana acıyıp yılanı öldürmekten vazgeçmiş ve yılan da duygulanmış dile gelmiş ey insan oğlu sen bana kıymadın bende sana bir iyilik edeceğim demiş ve deliğine girmiş kaybolmuş biraz sonra ağzında bir altınla dönmüş ve yere bırakmış bundan böyle bir ömür boyu sana her gün bir altın vereceğim, oduncu altını bozdurmuş ve evinde o gün şenlik olmuş hiç kimseye olan biteni anlatmamış ailesi dahil herkes sadece oduncunun çok çalıştığını için durumunun düzeldiği zannetmiş. Yılar boyu her gün o deliğin başına gitmiş yılan ile buluşmuş ve altını almış. Gel zaman git zaman oduncu hastalanmış, deliğin başına gidemez olmuş bir kaç gün geçince geçim sıkıntısı çekmeye başlamış. Oduncu oğlunu yanına çağırmış ve yılanın sırrını anlatmış, git o deliliğin başına ve oğlum olduğunu söyle yılan sana altın verecek demiş, oğlu inanmamış ama gitmiş. Yılan önce saklanmış sonra ortaya çıkmış onun oduncunun oğlu olduğuna iyice kanaat getirince deliye girip bir altın getirmiş bu sefer yılanla oğlanda dost olmaya çalışmış yılana giderken her gün süt götürmeye başlamış bu olay böyle giderken oğlan inanmadığı hikayenin gerçek olduğunu görünce hırsa kapılmış. Kim bilir daha ne kadar altın var burada demiş, hırsla yılanı öldürmek için bir hamle yapmış, ıskalamış ama yılanın kuyruğunu koparmış yılan da can havliyle dönüp oğlanı sokmuş ve öldürmüş, akşam yaklaşıp da oğlu gelmeyince oduncu iyice endişelenmiş, hasta yatağından sürünerek bile olsa kalkmış, deliğin başına gitmiş ki oğlu cansız yatıyor, yılan o arada görünmüş ki kuyruğu yok ve kanlar içinde oduncu durumu anlamış ve çok üzülmüş canının parçası oğlu yerde yatıyor yıllardır veli nimeti olan yılan yaralı hatalı olan oğlum olmalı demiş ve yılandan özür dilemiş. Tekrar dost olalım demiş yılan ise acı acı gülümsemiş çok isterdim ama sende bu evlat acısı Bende de bu kuyruk acısı varken biz artık dost olamayız. Şunu anlamış olmalıyız:1-) Aza ve olana kanaat etmeliyiz, sabırsızlık etmemeliyiz, olanlarla yetinmenin gerekli olduğunu kabul etmeliyiz.2-) Yılan her zaman yılandır, düşman her zaman düşmandır zehir saçar düşmanla asla dost olunmayacaktır. Ama ne yazık ki günümüzde kurt kuzu yan yana her yerde beraber yaşar gibi gözüküyor. Buraya dikkat halbuki kurdun karnı acıkınca ilk defa yiyeceği kuzu olacaktır.Bende naçizane özet olarak bende şunu belirtmeliyim ki; kimlerle dostluk yapıp yapma noktasında buna çok dikkat etmeliyiz, Meşhur bir atasözümüz vardır "koyun postuna bürünmüş kurtlar vardır" bunlar koyunlar arasına girince seçilmez Allah böylesi sinsi düşmanlardan bizleri muhafaza eylesin. Sezai Karakoç'tan tizeler: "Beden ölür çürür cana bakın siz, kim kiminle yürür ona bakın siz, bırakın dönsün dönme dolaplar, Haktan hakikatten yana balın siz."Birde Allah ne verdiyse olana yani aza kanaat etmeyi nasip eylesin kalın sağlıcakla.Selam ve muhabbetlerimle