Şarttır; tek yönlü görüşünde, fazlasında isbâtsız..! Nedeni, sebebi; diyemeden sorgusuz…Bağlatır tutunmazına..!  Bağ’ı bilmez değildir… Boyun eğer nedendir.!?  Bin itâattir, Bir itâat’i buldurmaz..! İtâat’i nereden neyce demeden...Benzemekle yine’den fark’a tahammülsüzlük netîcesi, benzer konuda benzer yaklaşımların kalıbında illâki’lerden…Her adımda rastladığımız kendini unutturmayan…Kesin çizgilerle doğruluğuna kanâat ettiğimiz, emînliğinde şüphesizlerimiz.!!Şartlar olsa olsa şartlanmışlığa sebep, ŞARTLAN’MIŞLIK’LAR derken,Edecektir; benzerinden fark kadar tezâhür…Her olanda kendi süzgecinde “oldu bitmedi’ye” anlam bulup göz yummayan…Doğruluk derecesi nerededir, bilemeden devâmda ısrâr eden,İnâtçı’lığa benzer ŞARTLAN’MIŞLIK’LAR..!İllâ’yı hemen’de hep’te bağlar… Gerçeği bilmez kemende bağlar…Dem bulmayan kalabalıkken… Kalabalığa gürültüde uyum sağlar…Sesli kalabalıkların itimâdında…Madde’den madde’ye konuşur!..  Mânâ’dan mânâ’da susar..!Kinâye’yi dost bilir ŞARTLAN’MIŞLIK’LAR…Aslını sormaz, astârın bilmez;Bilmediği yüz’Ü istemez… Sanırsın, kendinden bilir yine kendini.!!Şirk’ine yol alır, isyân’a meyîl..!Hassâs terâzîdir Adâlet’î Daîm’İn..! Başka ölçü, ölçülerden değildir; ölç’e güç yetirmez; uzatır, unutur ,vakti ya da değildir.!!İlk fırsatta koşturur, ”illâ ki’ye” ses olur…Her hâlinden belli ki, geceden sıyrılıp atılan-ayrılan tek siyah sanrısında sancıdır..!Bu konudan geçeri “Ayak Diretmek” itibârı,Öteki konudan konar-ı sanırsın kuş hevesî…Kervân misâl hâllidir, konar gider kalanı var mıdır; kervânını  hep bilir…Handân gibi  hânı bilir evi…Ortak noktası şarttır ya illâ ki.!!Olurunda olmazı, neyin neyden çıkışı,Seslenir de seslenir… Sanki, yetecek ebed’e nefes’i.!!Şartı şarta uyduran,Hûb deminden nasîbsiz, “Olmasın da Takılan.!!” 

                                                                         Sâlihâ ÇOŞKUN