İnsan olmak,” Biz emâneti göklere, yerküreye ve dağlara teklif ettik, ama onlar bunu yüklenmek istemediler, ondan korktular ve onu insan yüklendi……..” âyetince belirtildiği üzere bu yükü yüklenmekti, farkında olsa da olmasa da sorumlu olmakla…Hikmetinden suâl olmaz…Titreten mânâ ve düşünceler tufânında  derînce ,belki derîni arayışta sesleniş…Öncelik ;kendime, doğamayan ben’e sesleniş…Çırpınır durur,Hengâmede sesin..!Çırpınır durur ,Hengâmede sensin.!!“İnsan olmanın ağırlığını taşıyamayan insanlık!” kalıbına sığamaz, dur; desem durmazsın!! Bekleyemez.!! Duyamazsın.!! Evet “dünyâ , sessizliğe hasret gürültü!!” olduğundan… Zemîn ve zaman farkının tutunamadığı dünyâ… Dinginliğin –Sükûtun; bildiğin sesten ,renklerden ,ışıktan ne kadar da fark ötesi fark yansıttığını bilemezsin…Bir çağlayan çoşkunluğuyla çarpar durursun, sert kayalara.!! Bunun farkına varmak; farkın farkını ortaya koyan…Öyle ya da böyleye mârûz ; farksızlıktan…. Şunun şurası kısacıktan yola çıkarken, bu da nesi!? Farksızlıktan ; benzetilen benzenişten kalırsın nâçâr.!!Sanılan, yanılan, umulan: “Beklenen.!!”Ya da tersinden “Beklenen”: umulan, yanılan, sanılan.!!Bunların tersi ya da aynısı; aynısının da zıttı; aynısının da farkı; aynı yola çıkarken… İsim mi uydurmalı buna.!?Olsun ismi “yüksek beklenti”..! Beğenmediysen “beklenti” olsun, “Umulan” olsun, “yanılan” olsun;  olsun da olsun..! Ne fark eder ki; şunu bilmek yeterliyken “yanlış yolda” oyalanmaksa uğraşın?!. .Çıkışı olmayan; çıkmaz sokağa    çıkan yol.!!Mal, eşyâ, makâm; dünya kelâmlarının cazîp gelen listesindeki isimler!! “ bu listeden mi ibâret” diye haykırmalıydın, haykırmadın.!!Bundan mı ibâret.?! Tutkuların tutsağı olan duygular… Sâdenin sâdesi kalıplarla donan… İstikâmet tek yönde… Odak noktası sayısız… Sayılamıyor.!! Bundan mı ibâret; “insan olmanın ağırlığını taşıyamayan insanlık..!” mı, kalıbın?.. Umûrsa , umduklarından iyidir umûrsamak.!!Soruyorum ; benliğin senliğine “ kapıldığın nedir ki Seni de kapan!?”Kokuna dokunan… Rûhuna sinmiş ,ezel tütsülü kokun nerede!?Neyi, nereden biliyorsun da soruyorsun diye sorma..! Neleri, neler de bilmez.!? Bilmek her şey için yok kadar. Her şey bilinmeyle bilinmiyor. Soruyorum, soracağım son ânıma değin “Rûhuna sinmiş ,ezel tütsülü kokun nerede.!?”Her ne varsa madde adına onları kap, onlara kapıl.!! Kapanı olsun rûhunun… Yanıyor ellerinde her şey… Tüketiyorsun kalbini, rûhunu… Yapaylıkta oyalanıyorsun. Elinde ne kalıyor ve ne oluyorsun!? Demsiz kişilik ve sonuç itibâriyle karakter oluşumu! Demsizliğinde yok tât..! Sözde oluş zôr oluşum. Hazırla yetinilen , yetmez oluşum!!Paketlenmiş olmakla ; sözde bozulmamakla, kimyasal bozulmayla yapay oluşum!! Reklâm ile süslenen demsiz kişilik ve karakter oluşumu!! Olan bu, olacak olan bu iken , öyle ki ve tersiyle bir ; tercihte ön sırada; çabukta biter nasılsa..! Tükendikçe ,tüketim.. Tükettikçe  tükeniş.!!Kaybolmuş yalanlarda gerçekler .!! Yalanlarda tek bakışlık gökyüzü yok.!!Senin baktığın gökyüzün nerede.? Yanılıyorsun gördüğünü sanaraktan. Sıradan bir dinginlik olamazken… Baktığının ötesini göremedikten sonra yanıyorsun.!!Şaşkınlığın da yok ki.!? Sıradan mıydı yaşananlar ,yaşanacaklar.!? Yaşamak dedim de nasıl yaşıyorduk ki “yaşamak bu mu?” Ve her şey (içine ne doldursan alacak türden)nelerden ibâret.!? Katkıları kazançları ile ,yalan ve gerçekleriyle yaşamak nedir , yaşanan nedir.!?Yaşamak bir süreçtir !! Bitmeyen son bulmayan, mekân ve şekil değişikliğine uğrayan.! Değişiklikler ki değişmeye mecbûr olan.!! Nasîple kader arası yoğrulan yaşamdır ,yaşam olmasına ya , yaşamdaki yaşanan belli süregelen araç konumundakilere takılıp kalmak ,derdim.!!“Kalma, takılma, kapma, kapılma.!”hitâbınca asıl sen olacağın…Öncelikler önemli..! “ Neyi öncesi, neyi sonrası ettim?”  sorusu, yoksa Sende..! Amacın araç; aracın amaçlığa dönüşü kaçınılmaz olacaktır. Amacın nedir!? Sordun mu kendine … Yoksa sorulardan korkuyor musun.!? Yorulur musun.!? Korkma, aklını yitirmezsin; hemen sor , bir soruda sen sor.!!Goygoylarımız var bizim.!! Sohbete ne gerek!? Zamanı öldürmek üzere; sohbetin tadı olmayan goygoylar. İsmide garip , adı üzerinde lâf kalabalığı!! Kalabalık… Kalabalık boğan kalabalık..! Sor bakalım “  rûhun seviyor mu kalabalık..!?”Uyanıkken uyumak ne garip bilir misin!?  Diyeceksin “bu da ne demek.?” Şimdi sorma bunu da; “Uyumalı mıyım, uyumamalı mıyım ?!”; Diye düşün..! Uyurken uyanık, uyanıkken uyur ; ayrımı olmalı..! Hangisi gerçek uyku.?!   En iyisi , niyet etmek ve uykusuzluk limânının kıyısında uykusuzluğu beklemek.!! Dayanabilir misin, bu uykunun içinde beklemeye.!? Olumlu mu bakmalıyım; hadi bakayım. Belki uyumak uyanmaya prova .!!Ya uyumak olmasaydı.!?Hani gözlerini kapamak açmak üzere.!! Böylesi olmalı - olmak mı üzere ne.!?Doğmak üzere uykusuzluk güneşi.!!Uyanmak üzere uykular. Tanıdık görüntüler silinmek üzere , umudundayım haydi diyorum  haydi… Yoksa bir hayâl âlemi mi , tasarlıyorum.!?Şikâyetlerimiz …  Şikâyetlerimiz yok mu sanki!? Yandım, bittim ,  öldüm ifâdelerine âşinâlığın nereden başladığını tahmîn etmek zor değil… Tabi ki çocukluğun mâsumluğunda yakalandın bu şikâyet tufânına!!  Şikâyetin farkında olmadan şikâyet etmeyi; neyi neye, kimi kime , kimden kime doğru demeden ; şikâyeti öğrendi çocukluğun.!! Cân alıcı seste tını oldu kulaklarında şikâyet.!!Ama bu sesi tatlı ninni dinler gibi dinledi çocukluğun.!!Dinleme artık! Dinletme artık.!!Bilemezsin tozlu raflarda , kitapların tozlu sayfalarında ellerinle kelimeleri hecelemesini.!! Sarmasın  dört bir yanını böylesi tozlar.!! Hem ne yani “ tozlara mı bulanmalısın.!?”  Bendeki de lâf … Bunlar umûrsuz hâlinle umûr mu , bahşeder.!? Ânlık zevklere koşmalısın; “ insan olmanın ağırlığını taşıyamayan insanlık”olmaksa derdin…Şu nadîde köşecikte bulduğun en değerli cihedî bu köşeye gelmeden avut gitsin.!!Teveccühün bu yana ; öte yana değil.!! Yüreğinden “ madde” dışında ne geçiyor .!?Dünyaya geliş gâyen adına ne geçiyor.!?  Yasını mı tutarsın, haberin yokken kaybettiğin yüreğinin.!? Başın sağ olsun kaybettin ; önce kalbini, sonra rûhunu.!! Yaşamaya bak; külfetli beden kuklanla.!!

                                                                           Sâlihâ ÇOŞKUN