Eksiğiyle; zerresinde bir vefâ olsun…Hatırlamak ve hatırda tutmak adına…Seslendiğim; on beş temmuz gecesinin âlemi rûh-u mekân ve nûru diyâr ehlî’ne… Değerli Sizler…Mânânızı, mânâsıyla kapsayacak kelime bulamadığım Sizler… Bulsam ve öyle seslenebilsem. Hangi kelimeyi yazmaya başlasam, boynunu büktü hârfler “şâyân değiliz..!”mahsûnluğuyla… Hâl böyleyken lâfzımdan dökülen biçâre… Konuşmak… Konuşmak kâbil midir.!? Farklı âlemlerinize ulaşmak; zahîri aşıp bâtında… Buna mazhar olmak, ne hôş olurdu… Benimkisi konuşamamak aczî… Sâdece sesleniyorum, mülakî olmamakla bir… Biliyorum, sizler duyuyorsunuz, sesleniyorsunuz, hangi kelimelerin gizi, tatlı nâmeleriyle…Duysam duyabilsem…Bir yol gidilen her saniye… Her vakit ; hangi saat diyemeden, yürüyemeden adımladığımız. Her insan gider de bu yolda yoldaki gidişe bakmak…Nereye ulaştırdığına bakmak… adımlarınızın sayısı, derecesi, ölçüsü; hangi çizgi üzere oluşu ki; Sizleri ulaşılabilecek en güzîde, Gül Kokulu Nebiden gül yaprağı sunulur mîsâl;  güzelliğe ulaştırdı? Bunu sormak, sorabilmek merâmımı gidermek değil, bu yolda ufâcık bir adım atabilmek nasıldır, bunu öğrenmekle belki gül kokusun bir nebzeye sığdırmak… Mânâmızı yitiren yaşamlarımıza mânâ serpiştiren yürekler..! Yüreğin rûhla hemhâlliği Sizde…Öyle ki bu değer üstü değerle nimetlenip ardınıza tohum tohum manevî soluk ektiniz.Ya sahip çıkamaz, bakamazsak korkusu yüreğimde. Yeşertmeliyiz..! Bizler; neyi nasıl seçemeyen gafîL iken yolumuza yön oldunuz. Solmuş yüreklere sirâyet etmiş soluklar…Gözlerimize hikmet nazarı son bakışlar…Uyku mahmuru gözlerimiz hangi dünyalık iklimde uyurgezer hâldeyken… Sizler gönül dilinde rûhları ukbâya uzanan… Neydi o gün yaşanan.!? Hangi yaşanmamışlık, hangi yaşanmışlık anlatabilirdi.!? Adım adım değil koşarcasına gidilen yol değil, gök mü yer mi, belirsiz… Hengâmeye inât, koşanlar siz… Sizlerle berâber melekler çosa gelmiş. Bir destekti, destekçiydi melekler… Îmrendiler… Sizlerle berâberdiler. Geçmişten, geçmişle esen rüzgârda katıldı… Bugünü düne, dünü bugüne bağlayan manevî rüzgârdı… Duyguya sığmayan taşkın; heyulâ gibi, ân gibi, kâbus gibi gerçeğin tâ kendisini yaşadınız. Yaşamakla kalmayıp, kucakladınız. Farklı bir kokuydu Sizi saran ötelerden gelen, ötelere ulaşan… Bizi sarsa o koku kendimize getirse… Kelimelerim soluyor gayrî İhtiyarî… Naîl değil daha ötesine. Laf-ı güzâf kusûrum… Müsâmaha ile karşılanması temennim, Sizlerce; on beş temmuz gecesinin âlemi rûh-u mekân ve nûr-u diyâr ehlî…

                                     Sâlihâ ÇOŞKUN