Hayatta her şey bir dengeye bağlıdır ve ölümde bu dengenin bir unsurudur..

Rabbimiz Ankebût Suresinde şöyle buyuruyor;

''Her canlı ölümü tadacak ve sonunda dönüp huzurumuza geleceksiniz.'' (57)

Ölüm; ruh ile bedenin ayrılması demektir.

Ölüm aslında unutulmaktır..

Hepimiz sonunda unutulacağız, hatta unutulduğumuz bile unutulacak..

Ama bu fani dünyanın içinde yaşanası o kadar güzellik var ki..

Sevin mesela..

Doğayı sevin, insanları sevin, hayvanları, çiçekleri hatta böcekleri bile sevin, hepsinde yaratanımızın imzası var.

O'nun (C.C.) hatrına, yaratılmışları sevmeli ve bu uğurda emek vermeli, iyilik etmeli..

Etrafımızda böyle kişiler mutlaka vardır.

Sayıları az olsada onları çevrelerine yaydıkları huzurdan çabucak tanırsınız..

Yani diyeceğim o ki;

Her İnsan öleceğini ve bedeninin çürüyeceğini bilir.

Ama çoğunun ruhu bedeninden önce çürür..

Asıl bundan korkmalı ve yaşarken farkına varıp önlemini almalı..

Peki hayatın özünü nerden bulacağız derseniz çok uzaklara değil kendi içinize bakın orda bir yerlerde bulacaksınız..

Hadi hep beraber taze bir başlangıç olsun..