" Bir gün Hocanın komşusu  yanına gelerek;-ya hocam benim bir çift öküzüm var onlara öyle iyi bakıyorum ki, en güzel samanları onlara veriyorum, arpa veriyorum, yerlerini günde iki defa temizliyorum anlayacağınız gözüm gibi onlara bakıyorum ama Nedense çift sürme zamanı gelince hoyrat oluyorlar çift sürmüyorlar bunun hikmeti veya izahı ne acaba?Hoca:-sahibine çekmişler .. deyinceKomşusu öfkeleniyor kızarıyor hiddetli bir şekilde-sen ne diyorsun Hoca sözlerine dikkat et. DeyinceHoca-öfkelenme komşum bak sana Allah c.c el ayak göz  burun ağız kulak beyin akıl vermiş ve sana Müslümanlığı nasip etmiş. anlayacağın Allah c.c sana en güzel nimetlerini vermiş. Ama namaz vakti gelince sen namaz kılmıyorsun, Ramazan gelince oruç tutmuyorsun. Kazancının zekatını vermiyorsun.Seni yaradan,﴾7﴿ Hani rabbiniz, ‘Eğer şükrederseniz size (nimetimi) daha çok vereceğim, nankörlük ederseniz hiç şüphesiz azabım pek şiddetlidir!’ diye bildirmişti.”﴾8﴿ Yine Mûsâ, “Siz ve bütün yeryüzündekiler nankörlük etseniz dahi bilin ki Allah kimseye muhtaç değildir, övgüye lâyıktır” demişti.sahibine itaat yok.anlayacağın Allah c.c senden istediği hiç bir şeyi yapmıyorsun söyle bakalım öküzler  kime çekmiş?Komşusu bir şey demeden mahcup bir şekilde hocanın yanında ayrılıp gidiyor.Mevlâ Teâlâ kendisine gerçek manada kulluk eden kullarından eylesin inşaAllah bizleri.Evet doğru, yerinde ve zamanında söylenen ve verilen cevaplar için böylesine cuk oturdu deriz.Biz insanlar, yaptığımız her türlü iyiliğin karşılığını hemen almak ve görmek isteriz. Ama, bizi yaratan ve yoktan var eden, bize karşılıksız her türlü nimetleri bahşeden yaradanımıza karşı borçlarımızın edasına sıra gelince nankör kesilir ve borcumuzu ödemek için hiçbir çabanın içine girmeyiz.Bizler yaratanımızın emir ve yasaklarını uygulama konusunda duyarsız kalırken, nefsimize ağır gelecek şekilde, yukarıdaki hikâyecikte olduğu gibi birileri bize, “sahibine çekmiş” deyip eksikliğimizi hatırlatınca nasıl da tepki veriyoruz.Yaptığımız iyiliklerin karşılığını karşı taraftan beklemeden önce, bize yapılan iyilikler karşısında biz nasıl davranıyoruz, önce onu düşünmemiz gerekmez mi?İnsan olarak her şeyden önce, yaratanımıza kaşı borçlarımızı ve bizden istenenleri, yerine getirmemiz doğru olanı değil mi?